Projekt nowelizacji UFI inkorporujący postanowienia dyrektywy 2019/1160

Projekt nowelizacji UFI inkorporujący postanowienia dyrektywy 2019/1160

W połowie poprzedniego tygodnia – dokładnie czternastego września – na stronie internetowej Rządowego Centrum Legislacji pojawił się projekt ustawy o zmianie ustawy o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi.

Ponieważ głównym celem nowelizacji jest dostosowanie przepisów ustawy do wymogów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1160 z dnia 20 czerwca 2019 r. zmieniającej dyrektywy 2009/65/WE i 2011/61/UE w odniesieniu do transgranicznej dystrybucji prowadzonej przez przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania (Dz. Urz. UE L 188 z 12.7.2019, str. 106) (dalej: „dyrektywa 2019/1160”), wydawać by się mogło, że projektowane regulacje pozostaną bez wpływu na działalność krajowych TFI, które transgranicznej działalności nie prowadzą. Nic bardziej mylnego.

Zanim przejdę do szczegółów, nadmienię  tylko, że celem projektu zmieniającego ustawę o funduszach poza dostosowaniem jej treści do wymogów dyrektywy 2019/1160 jest również uspójnienie jej postanowień z regulacjami zawartymi w treści rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1156 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie ułatwienia transgranicznej dystrybucji przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania oraz zmiany rozporządzeń (UE) nr 345/2013, (UE) nr 346/2013 i (UE) nr 1286/2014 (Dz. Urz. UE L 188 z 12.7.2019, str. 55) (dalej: „rozporządzenie 2019/1156”), które samo w sobie stosowane jest wprost.

Zarówno rozporządzenie jak i dyrektywa poza regulacjami dotyczącymi działalności transgranicznej wprowadzają nowe wymogi w zakresie działalności marketingowej. Co istotne, regulacje te obejmują swoim zasięgiem zarówno promocję funduszy prowadzoną na rynku krajowym, jak i tę która podejmowana będzie w innym państwie członkowskim.

Wymogi dotyczące działalności promocyjnej, określone w komentowanych regulacjach, dotyczą między innymi odpowiedniego oznaczania materiałów marketingowych, obowiązku opisu ryzyk i zysków związanych z uczestnictwem w funduszu w równie widoczny sposób, czy w końcu, jak wskazano wprost w rozporządzeniu „obowiązku określenia, gdzie i w jaki sposób  inwestorzy lub potencjalni inwestorzy mogą uzyskać streszczenie praw inwestorów, a także określają język, w jakim dostępne jest to streszczenie, oraz zawierają link do takiego streszczenia, które w stosownych przypadkach zawiera informacje o dostępie do unijnego mechanizmu dochodzenia roszczeń zbiorowych na poziomach krajowym i unijnym w przypadku sporu”.  

Wartym zwrócenia uwagi jest również przyznanie KNF kompetencji do weryfikacji materiałów marketingowych zarówno w trybie ex ante, jak i w trybie ex post.

Poza uregulowaniem działalności marketingowej, projekt nowelizacji przekształca dotychczasowy obowiązek ustanowienia przedstawiciela  a także agenta płatności dla funduszu zagranicznego, w fakultatywne uprawnienie. Modyfikacja ta wiąże się z przyznaniem możliwości dystrybucji tytułów uczestnictwa funduszu zagranicznego w państwie członkowskim bez jego fizycznej obecności w tym państwie.    

Projekt ustawy nowelizującej dostępny jest pod adresem: https://legislacja.gov.pl/projekt/12338152/katalog/12718000#12718000

Planowana data wejścia w życie nowelizacji ustawy to 2 sierpnia 2021 r. Warto zwrócić uwagę, że data ta zbiega się z rozpoczęciem stosowania art. 4 ust. 1–5, art. 5 ust. 1 i 2, art. 15 oraz art. 16 rozporządzenia 2019/1156, które w pozostałym zakresie obowiązuje od 1 sierpnia 2019 r.

r.pr. Krzysztof Szachogłuchowicz

Partner w kancelarii Snażyk Korol Mordaka

Wiceprezes Zarządu  FIS

 

BACK                                                HOME                                             NEXT  

No Comments

Leave a Comment