MiFID II- przesunięcie terminu implementacji

MiFID II- przesunięcie terminu implementacji

InfFund Industry Supportormacje opublikowane na łamach portalu Polskiej Agencji Prasowej zdają się nie pozostawiać cienia wątpliwości, wejście w życie ustawy implementującej MiFID II zostanie przesunięte w czasie.

W dniu 6. grudnia na łamach PAP Biznes ukazał się komunikat Ministerstwa Finansów wskazujący, że „Ustawa o MiFID II wejdzie w życie pod koniec marca lub na początku kwietnia, a w lutym powinna zostać przyjęta przez Parlament”. Oznacza to, że nałożony na Polskę obowiązek dostosowania przepisów wewnętrznych z mocą obowiązującą od 3. stycznia 2018 r. nie zostanie dochowany.

Wydawać by się mogło, że opóźnienie w implementacji dyrektywy jest rozwiązaniem korzystnym dla instytucji finansowych, gdyż będą miały one więcej czasu na dostosowanie swojej działalności do nowych wymogów. W rzeczywistości jednak tak nie jest. Warto pamiętać, że poza dyrektywą MiFID II w dniu 3. stycznia wchodzi w życie rozporządzenie MiFIR. Rozporządzenie, jako że wiąże bezpośrednio, nie wymaga implementacji. Stanowisko potwierdzające obowiązek stosowania MiFIR od dnia 3. stycznia 2018 r. zajęła Komisja Nadzoru Finansowego, informując o wymogach związanych z raportowaniem transakcji (komunikat).

Z punktu widzenia TFI oraz dystrybutorów znacznie istotniejszym od MiFIR jest rozporządzenie 2017/565 (właściwie: Rozporządzenie Delegowane Komisji (UE) 2017/565 z dnia 25 kwietnia 2016 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE w odniesieniu do wymogów organizacyjnych i warunków prowadzenia działalności przez firmy inwestycyjne oraz pojęć zdefiniowanych na potrzeby tej dyrektywy). W przypadku rozporządzenia 2017/565, w porównaniu z MiFIR, sytuacja jest znacznie bardziej skomplikowana.

Co prawda, podobnie jak i MiFIR również i rozporządzenie 2017/565 wiąże w całości i powinno być stosowane bezpośrednio. Wynika to wprost z jego art. 91, który stanowi, że:

„…rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.”

…jest jednak kilka „ale”

Pierwsze „ale” wiąże się z terminem wejścia w życie rozporządzenia, który określony został poprzez odesłanie do dyrektywy, co wskazuje na silny związek obu regulacji. Przyjęcie rozwiązania przewidującego obowiązek stosowania rozporządzenia przed wejściem w życie implementowanych przepisów dyrektywy doprowadzi do sytuacji, w której regulacja o charakterze uzupełniającym będzie obowiązywała przed regulacjami, które uzupełnia.  

Drugie „ale” dotyczy znacznych utrudnień, a czasami wręcz niemożności stosowania postanowień rozporządzenia w braku odpowiednich regulacji krajowych implementujących MiFID II.

Trzecie „ale” to przynajmniej potencjalna niepewność oraz ryzyko zakłóceń działalności instytucji finansowych w okresie „przedimplementacyjnym”. Owe zakłócenia powstać mogą przy próbie stosowania postanowień rozporządzenia 2017/565 interpretowanych z uwzględnieniem projektu ustawy, ten bowiem na etapie prac parlamentarnych może ulec jeszcze niejednej zmianie.

Z uwagi na fakt, iż problemy z terminową implementacją dyrektywy MiFID II dotyczą wielu państw członkowskich, pozostaje mieć nadzieję, że stanowisko w zakresie stosowania unijnych regulacji przedstawi ESMA. Równie korzystnym byłoby przedstawienie poglądu w komentowanym zakresie przez Komisję Nadzoru Finansowego. Przejaw takiej inicjatywy znacznie ułatwiłby funkcjonowanie wielu instytucjom finansowym w rzeczywistości, która zastanie nas od 3. stycznia.  

Krzysztof Szachogłuchowicz

źródła:

Komunikat PAP

BACK                                                HOME                                              NEXT

No Comments

Leave a Comment