Nowa ustawa o funduszach z punktu widzenia depozytariusza

Nowa ustawa o funduszach z punktu widzenia depozytariusza

 

Druga część artykułu dotycząca nowelizacji ustawy o funduszach inwestycyjnych w zakresie dotyczącym banku depozytariusza. 

 

Znowelizowana u.f.i. wprowadza także w Rozdziale 3, Działu IV, przewidzianą w dyrektywie ZAFI i dyrektywie UCITS V, możliwość (i warunki) wyznaczenia tzw. subdepozytariusza, któremu może być przekazane wykonywanie czynności z zakresu przechowywania aktywów funduszu (art. 81i u.f.i.). Jednakże zawarcie przez depozytariusza umowy, na podstawie której powierzy przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznemu wykonywanie czynności związanych z realizacją funkcji przechowywania aktywów funduszu albo alternatywnej spółki inwestycyjnej będzie możliwe wyłącznie po łącznym spełnieniu warunków określonych w art. 81i ust. 2 u.f.i. Ma to na celu, przede wszystkim zapewnienie należytej ochrony aktywom funduszy inwestycyjnych w warunkach ich powierzania do przechowywania kolejnym podmiotom.

 

Ustawa zastrzega również, iż korzystanie przez bank depozytariusza z usług świadczonych przez podmioty prowadzące systemy rozrachunku papierów wartościowych nie stanowi powierzenia, o którym mowa powyżej. W przypadku zaś wyznaczenia subdepozytariusza, depozytariusz jest obowiązany, z zachowaniem należytej staranności, do bieżącego nadzorowania wykonywania przez przedsiębiorcę lub przedsiębiorcę zagranicznego powierzonych mu czynności i dokonywania okresowych kontroli ich wykonywania (art. 81i ust. 5 u.f.i.).

 

Znowelizowana u.f.i. dokonała zwiększenia odpowiedzialności depozytariusza, w przypadku utraty instrumentów finansowych. Wprowadzono bowiem na mocy art. 75 u.f.i. nowe regulacje w przedmiotowym zakresie, w tym obowiązek zwrotu przez depozytariusza utraconego instrumentu finansowego i warunki uwolnienia się przez niego z tej odpowiedzialności.

 

Wobec powyższego, uczestnicy funduszu mogą dochodzić roszczeń od depozytariusza bezpośrednio lub po udzieleniu towarzystwu pełnomocnictwa za jego pośrednictwem (art. 75 ust. 6 u.f.i.).

 

Szczególne regulacje dotyczą odpowiedzialności depozytariusza za utratę instrumentu finansowego przez subdepozytariusza (art. 81k i art. 81l u.f.i.) – w tym przypadku uwolnienie się depozytariusza od odpowiedzialności jest uzależnione od uprzedniego uregulowania takiej możliwości między stronami w ramach stosunków umownych; przy braku stosownych ustaleń umownych odpowiedzialność wobec funduszu ponosić będzie bank depozytariusz.

 

Znowelizowana u.f.i. wprowadziła również szczegółowe regulacje w zakresie możliwości występowania przez bank depozytariusza z powództwem na rzecz uczestników funduszu, przeciwko towarzystwu, spółce zarządzającej lub zarządzającemu z UE z tytułu szkody spowodowanej niewłaściwym wykonywaniem przez te podmioty obowiązków w zakresie zarządzania funduszem (art. 72a u.f.i.).

 

W ocenie prawodawcy, dotychczas obowiązujące przepisy wymagały gruntownej przebudowy, z uwagi na swoją niefunkcjonalność, chociażby ze względu na problemy związane z kosztami takiego postępowania, gdyż u.f.i. nie rozstrzygała kogo obciążałyby koszty działań podejmowanych w oparciu o przedmiotowy przepis.

 

W konsekwencji powyższego, w wyniku nowelizacji u.f.i. wprowadzono regulację, zgodnie z którą, z uwzględnieniem art. 98 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101, z późn. zm.), koszty procesu ponosi uczestnik funduszu, z wyjątkiem kosztów zastępstwa procesowego uczestnika, które w przypadku przegrania procesu ponosi depozytariusz.

 

Regulacje znowelizowanej u.f.i. dotyczące depozytariusza alternatywnej spółki inwestycyjnej są zbliżone do regulacji dotyczących depozytariusza FIZ. Analogiczny jest też krąg potencjalnych depozytariuszy, przy czym (przy właściwym zarządzaniu potencjalnymi konfliktami interesów) w tym przypadku depozytariuszem może być także prime broker tej spółki, działający w charakterze kontrahenta takiej spółki (art. 81b ust. 2 i 3 u.f.i.).

 

W mniejszym natomiast stopniu przewiduje się ingerencję ustawodawcy w sposób zakończenia współpracy alternatywnej spółki inwestycyjnej z depozytariuszem (art. 81h ust. 1 i 2 u.f.i.), w szczególności do decyzji stron umowy pozostawiono uzgodnienie sposobów jej rozwiązania.

 

Wskazać ponadto należy, że rozszerzenia obowiązków banków depozytariuszy, na mocy znowelizowanej ustawy o funduszach inwestycyjnych dokonano, celem implementacji wytycznych określonych przez prawodawcę europejskiego, jakimi są przede wszystkim każdorazowa identyfikowalność aktywów funduszy inwestycyjnych powierzonych innym podmiotom przez depozytariuszy oraz zapewnienie odpowiedniego wyodrębnienia, w szczególności pod względem prawnym, aktywów należnych funduszowi inwestycyjnemu. Takie wyodrębnienie w szczególności ma na celu wykluczenie możliwości podnoszenia przez podmioty inne niż wierzyciele funduszu inwestycyjnego, skutecznych roszczeń wobec przechowujących, których przedmiotem są aktywa przynależne funduszom inwestycyjnym, stanowiącym wszakże formę wspólnego inwestowania środków pieniężnych wpłaconych przez uczestników funduszu.

 

Kancelaria Prawna

Snażyk Granicki i Partnerzy

 

 

BACK                                                HOME                                              NEXT

No Comments

Leave a Comment