O rozporządzeniu ws. stawek maksymalnych i problemach z nim związanych

O rozporządzeniu ws. stawek maksymalnych i problemach z nim związanych

Gdyby o wprowadzeniu limitu części stałej wynagrodzenia za zarządzanie FIO i SFIO chcieć napisać powieść, bez wątpienia byłoby to dzieło… w odcinkach. / Zapraszamy również do obejrzenia foto/ wideo realcji z FISummit 2018 (link u dołu strony).

12. grudnia, a więc po blisko dwóch tygodniach od jego opracowania, opublikowany został kolejny, trzeci już projekt rozporządzenia określającego górny limit części stałej wynagrodzenia za zarządzanie FIO i SFIO. Stawki w nim przyjęte odpowiadają wartościom zawartym w projekcie sierpniowym. Dla przypomnienia wynoszą one odpowiednio od 3,5% WAN począwszy od 1. stycznia 2019 r. do docelowych 2% w 2022.

Zgodnie z założeniami nowych regulacji, pierwszy dzień obowiązywania limitu będzie również pierwszym dniem obowiązywania rozporządzenia, co oznacza, że wejdzie ono w życie 1. stycznia 2019 r. Fakt ten, choć wydawałoby się błahy, spowoduje kilka komplikacji.

Problem numer 1 – planowana data ogłoszenia oraz wejścia w życie rozporządzenia

Pisząc ten artykuł, patrzę co jakiś czas na przemian, to na świat za oknem, który już dawno spowity został przez noc, to na zegarek wskazujący godzinę utwierdzającą mnie w przekonaniu, że 16 grudnia roku 2018 powoli dobiega końca. Już niebawem 17. grudnia.

Data ta jest niesłychanie istotna, gdyż 17. grudnia jest ostatnim dniem, w którym rozporządzenie znajdujące się obecnie w fazie projektu, powinno zostać ogłoszone (oraz uprzednio podpisane, co według mojej wiedzy oraz informacji opublikowanych na stronach RCL jeszcze nie miało miejsca). Konieczność ogłoszenia rozporządzenia w dniu publikacji tego artykułu wiąże się z wymogiem zachowania czternastodniowego vacatio legis.

Już 30 lat temu Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że “stosowanie krótkiego okresu vacatio legis, […] pozostaje […] w sprzeczności z regułami prawidłowego stanowienia i obowiązywania prawa.”

Dlatego też, dziś, gdy obowiązek zachowania dwutygodniowego vacatio legis wynika wprost z postanowień ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych, wprowadzanie krótszych niż czternastodniowy okresów pomiędzy ogłoszeniem aktu normatywnego, a jego wejściem w życie, dopuszczalne jest tylko w uzasadnionych przypadkach.

Tak stanowią zasady generalne. Gdyby jednak chcieć wcielić się w rolę regulacyjnego detektywa, można by natrafić na pozostającą wciąż w mocy uchwałę Nr 20 Rady Ministrów z dnia 18 lutego 2014 r. w sprawie zaleceń ujednolicenia terminów wejścia w życie niektórych aktów normatywnych.

Przedmiotowa uchwała zawiera dwa ciekawe zalecenia. Pierwsze z nich stanowi, iż termin wejścia w życie rozporządzenia określającego warunki wykonywania działalności gospodarczej, powinien być wyznaczany na dzień 1 stycznia albo 1 czerwca. I tu zgoda, jeśli przyjąć, że rozporządzenie w sprawie stawek maksymalnych wejdzie w życie, tak jak w nim wprost wskazano 1. stycznia, zalecenie zostanie zachowane. Ale jest jeszcze drugie zalecenie, zgodnie z którym, kierowanie pracami nad rozporządzeniem określającym zasady prowadzenia działalności gospodarczej powinno odbywać się w taki sposób, aby rozporządzenie takie mogło zostać ogłoszone nie później niż 30 dni przed dniem jego wejścia w życie. Gdyby przedmiotowe zalecenie zastosować do rozporządzenia w sprawie stawek maksymalnych za zarządzanie FIO i SFIO, powinno ono zostać ogłoszone… ponad dwa tygodnie temu.

Problem numer 2 – data wejścia w życie art. 24 ust. 2b UFI

Każdy, kto choć raz próbował zmienić wysokość opłat w statucie FIO lub SFIO wie, że czynność taka wymaga uzyskania uprzedniej zgody Komisji Nadzoru Finansowego. Tak było w przeszłości. Tak jest i dziś. Zasada ta ulegnie jednak zmianie począwszy od 1. stycznia 2019 r., wtedy też wejdzie w życie art. 24 ust. 2b UFI, który stanowił będzie że:

“Zmiana statutu funduszu inwestycyjnego otwartego oraz specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego w zakresie dostosowania wynagrodzenia stałego towarzystwa za zarządzanie funduszem do maksymalnej wysokości określonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 18 ust. 6 nie wymaga uzyskania zezwolenia.”

Tak na marginesie, określenie daty wejścia w życie art. 24 ust. 2b jest świetnym przykładem na to, że zachowanie obu zasad zawartych w uchwale Nr 20 Rady Ministrów jest możliwe (po pierwsze, data wejścia w życie przepisu ustalona została na 1. stycznia, a po drugie, vacatio legis w tym przypadku wyniosło prawie 9 miesięcy, a więc znacznie powyżej trzydziestu dni).

Wejście w życie art. 24 ust. 2b w dniu 1 stycznia 2019 r., przy założeniu, że rozporządzenie zacznie obowiązywać w tym dniu, spowoduje, że zmiana statutu w 2018 r. w celu dostosowania stawek maksymalnych do wynikających z rozporządzenia będzie co najmniej problematyczna. Towarzystwo chcąc zmienić statut, będzie miało bowiem do wyboru albo przyjęcie oświadczenia o zmianie statutu zakładając konieczność uzyskania zgody KNF, która zdezaktualizuje się jednak 1. stycznia, albo też działania swe oprze na normie prawnej, która w chwili składania oświadczenia o zmianie, nie będzie jeszcze obowiązywać.

Powyższego konfliktu można by uniknąć w prosty sposób, opóźniając o kilka dni termin wejścia w życie rozporządzenia.

Problem numer 3 – podwyższyć czy obniżyć?

Choć w przeważającej większości przypadków dostosowanie stawek części stałej wynagrodzenia za zarządzanie do limitów określonych rozporządzeniem, wiązać się będzie z koniecznością ich obniżenia, warto zwrócić uwagę na fakt, iż art. 24 ust. 2b UFI stwarza również, przynajmniej w teorii, możliwość podniesienia określonych w statutach stawek wynagrodzeń. Oczywiście pod warunkiem, że działanie takie mieścić się będzie w limitach przewidzianych rozporządzeniem. I to wszystko bez konieczności uzyskania zgody Komisji.

Co przyniosą najbliższe dni?

Choć ogłoszenie w Dzienniku Ustaw rozporządzenia określającego maksymalną wysokość stawek części stałej wynagrodzenia za zarządzanie FIO i SFIO po 17. grudnia, stanowić będzie naruszenie obowiązku zachowania odpowiedniej długości vacatio legis, zakładam, że taka sytuacja z dużym stopniem prawdopodobieństwa będzie miała miejsce w rzeczywistości.

No cóż, zamiast cieszyć się magią zbliżających się świąt, warto sprawdzić dostępność w najbliższych dniach notariuszy oraz osób uprawnionych do składania oświadczeń w sprawie zmian statutów.

Krzysztof Szachogłuchowicz

Radca Prawny

Wiceprezes Zarządu Fund Industry Support

 

podsumowanie_FISummmit

BACK                                                HOME                                              NEXT

No Comments

Leave a Comment