CRS w TFI

CRS w TFI

Wprowadzanie globalnych standardów wymiany informacji podatkowych to jedna z odpowiedzi na światowy kryzys finansowy. Ich celem jest kontrola przepływów finansowych pomiędzy państwami współuczestniczącymi w systemie wymiany informacji, a także, a może przede wszystkim, uszczelnienie krajowych systemów podatkowych. Polska od 2015 roku uczestniczy w wymianie informacji podatkowych ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki. Od dwóch miesięcy na polskie instytucje finansowe zostały nałożone nowe obowiązki w ramach międzynarodowej wymiany informacji podatkowych.

Kiedy w październiku 2014 roku Rząd Rzeczypospolitej Polskiej podpisywał z Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki umowę w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA, bliżej znanej jako umowa FATCA, mijał właśnie trzeci miesiąc od przyjęcia i opublikowania przez Radę OECD (Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju) jednolitego standardu raportowania (Common Reporting Standard – CRS), do którego wdrożenia i stosowania zobowiązała się między innymi Polska. W tym samym czasie finalizowane były prace nad dyrektywą Rady 2014/107/UE z dnia 9 grudnia 2014 r. zmieniającą dyrektywę 2011/16/UE w zakresie obowiązkowej automatycznej wymiany informacji w dziedzinie opodatkowania (Dz. Urz. UE L 359 z 16.12.2014, str. 1), w której odzwierciedlenie znalazł standard raportowania CRS.

Tym samym Polska zobowiązana była do przeniesienia na grunt krajowego porządku prawnego odpowiednich mechanizmów umożliwiających wymianę informacji podatkowych zgodnie z dyrektywą Rady 2014/107/UE. Ustawa z dnia 9 marca 2017 roku o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. z 2017 r. poz. 648, dalej: „Ustawa CRS”) stanowi efekt implementacji ww. dyrektywy.

Kogo dotyczą przepisy Ustawy CRS i co w praktyce oznacza jej uchwalenie?

Głównymi zainteresowanymi są, jak można się spodziewać, instytucje finansowe i ich klienci, ponieważ to na nich, wraz z wejściem w życie poszczególnych przepisów Ustawy CRS, zostały nałożone nowe obowiązki. Klienci instytucji finansowych będą musieli liczyć się z tym, że w przypadku, w którym ich krajem rezydencji podatkowej jest kraj inny, niż Polska i jednocześnie uczestniczący w systemie wymiany, informacje o ich rachunkach zostaną przekazane do tego kraju. Dodatkowo, klienci instytucji finansowych nie będą mogli uniknąć objęcia ich raportowaniem, ponieważ, zgodnie z Ustawą CRS, instytucja finansowa może zażądać przekazania jej przez klienta oświadczenia o rezydencji podatkowej, a także ustalić kraj jego rezydencji podatkowej na podstawie innych, posiadanych już danych.

W związku z powyższym obecnie klienci polskich instytucji finansowych muszą liczyć się z koniecznością złożenia instytucji finansowej, wraz z otwarciem nowego rachunku finansowego, w tym również otwarcia rejestru na skutek nabycia jednostek uczestnictwa, oświadczenia, na podstawie którego instytucja ta będzie mogła zidentyfikować kraj rezydencji podatkowej klienta.

Jeśli chodzi o same instytucje finansowe, to przepisy Ustawy CRS nałożyły na nie kilka nowych obowiązków, których celem jest zebranie i przekazanie w odpowiednim terminie informacji o prowadzonych przez te instytucje rachunkach raportowanych. Obowiązki te sprowadzają się do następujących:

  • weryfikacji prowadzonych rachunków finansowych;
  • identyfikacji rachunków raportowanych spośród prowadzonych rachunków finansowych;
  • rejestrowania czynności podejmowanych w ramach realizacji obowiązków;
  • gromadzenia dokumentacji związanej z realizacją obowiązków, oraz ostatecznie
  • przekazania informacji o rachunkach raportowanych.

Przepisy Ustawy CRS wprowadzające powyższe obowiązki znajdują zastosowanie od 1 maja 2017 roku. Z tym dniem weszły w życie przepisy Działu III regulujące bezpośrednio zagadnienia dotyczące zasad raportowania oraz identyfikacji rachunków raportowanych i obowiązanych instytucji finansowych. Nowe obowiązki wiążą się rzecz jasna ze zmianami organizacyjnymi, a tym samym nowymi kosztami, chociaż z pewnością część instytucji finansowych realizować je będzie przy wykorzystaniu mechanizmów opracowanych przy okazji wejścia w życie ustawy o wykonywaniu Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA (Dz.U. z 2015 r. poz. 1712).

Po raz pierwszy informacje o rachunkach raportowanych klientów polskich instytucji finansowych będą przekazywane za rok 2016, w terminie do 31 sierpnia bieżącego roku. Do tego dnia (a więc w ciągu najbliższych kilku tygodni) instytucje finansowe mają czas na wypełnienie i przekazanie udostępnianego w formie elektronicznej przez Ministerstwo Finansów raportu z wymaganymi danymi. Zakres tych danych stanowi w zasadzie minimum umożliwiające przyporządkowanie klienta do konkretnego rachunku o konkretnej wartości. Są to m.in. imię i nazwisko albo nazwa, data i miejsce urodzenia (w przypadku osoby fizycznej), adres, państwo lub państwa rezydencji oraz TIN (NIP) klienta (w niektórych przypadkach także osób kontrolujących klienta), numer rachunku lub jego funkcjonalny odpowiednik, nazwa i adres raportującej instytucji finansowej oraz TIN, o ile go posiada, a także saldo rachunku lub wartość, albo informacja o zamknięciu rachunku, jeżeli został zamknięty w ciągu roku kalendarzowego, za który informacja jest przekazywana. Ponadto, w zależności od rodzaju raportowanego rachunku, mogą być także przekazywane dodatkowe informacje, takie jak kwota brutto osiągniętych przychodów ze sprzedaży aktywów, odsetek czy kwota dywidend.

Jak powyższe przepisy wpływają na rynek funduszy inwestycyjnych?

Fundusze inwestycyjne i towarzystwa funduszy inwestycyjnych są tak samo zobowiązane do wdrożenia przepisów Ustawy CRS jak pozostałe instytucje finansowe. Należy pamiętać, że definicja rachunku finansowego w rozumieniu Ustawy CRS wykracza poza potoczne rozumienie tego pojęcia. Okoliczność ta niesie za sobą wiele implikacji, jedną z nich jest obowiązek zakończenia do końca lipca procedury identyfikacji rachunków finansowych otwartych w 2016 r. Przykład zeszłotygodniowego raportowania FATCA pokazuje, że obowiązków raportowych nie warto odkładać na ostatnią chwilę.

Rafał Wojciechowski

Adwokat, Dyrektor Departamentu Prawa Rynku Kapitałowego w Kancelarii Sadkowski i Wspólnicy

sadkowski_logo_niebieska_ramka_1E398D

 

 

 

 

BACK                                                HOME                                              NEXT

 

Tags:

No Comments

Leave a Comment